Naspram sarkofaga, na zapadnom zidu naosa, naslikana je ogromna Loza Jesejeva, složena predstava prožimanja Starog i Novog Zaveta. Polazište za ovu predstavu je poznato mesto u proročanstvu Isaijinom o Hristu kao izdanku iz korena Jesejevog, oca proroka Davida, čiji će potomak biti Presveta Bogorodica. Dečanska Loza Jesejeva je najopširnija i najpotpunija u vizantijskom slikarstvu, sačinjena od likova velikog broja Hristovih predaka po telu, zatim od starozavetnih ali i novozavetnih događaja i proroka koji su te događaje najavili.
U slikanju likova prevlađuje način rada koji je korišćen u nižim pojasevima Dela apostolskih i u severnom paraklisu, a to znači srodna tipologija lica, slična upotreba istaknute konture, jednako oblikovanje očiju, kose i drugih pojedinosti glave. Zbog usitnjenih oblika nešto je pojednostavljena obrada odeće, s češćom upotrebom linije, dok su scene predstavljene u jako skraćenom vidu, ispunjene dobro postavljenim učesnicima, a usamljene figure prikazane su u naglašenim pokretima, usmerenim ka središnjoj osi kompozicije, u kojoj se nalaze i najlepše naslikane predstave careva Davida, Rovoama i Solomona, obučenih u crvenu i plavu, ljubičastu i zlatnu odeću, tananog crteža glave, približno onakvog kakav je u minijaturnom slikarstvu
U istom delu hrama, samo u njegovim višim delovima, nalazi se još nekoliko starozavetnih predstava, čije je značenje takođe objava budućih događaja i dolaska Spasitelja: Solomonova priča o Premudrosti i prizori iz knjige proroka Danila.
